Zszyć grubymi nićmi, żeby nie przeciekało

Już wydawało się, że po kilkunastu miesiącach nieskutecznych prób zbudowania solidnych zasieków przed polską bramką, Janowi Urbanowi niemal od ręki udała się sztuka zacerowania dziurawej biało-czerwonej defensywy. Po jednym golu straciliśmy w meczach z Holandią i Finlandią, październikowe granie z Nową Zelandią (towarzysko) i Litwą zakończyliśmy bez strat. Stabilizacja personalna i systemowa (trójka stoperów plus duet „wahadłowych”) dobrze zrobiła całej naszej grze destrukcyjnej. Teraz jednak, w obliczu rewanżu z „Pomarańczowymi”, polski selekcjoner ma przed sobą potężne wyzwanie. To, że musi znaleźć zastępcę dla Przemysława Wiśniewskiego, wiedział już od miesiąca. O konieczności „główkowania” nad zastąpieniem Jana Bednarka dowiedział się ledwie kilka dni temu. Jak załatać wspomniane wyrwy w defensywie? Podpytaliśmy ekspertów...

Klucz, który się złamał

– Oj, trzeba będzie „szyć”. I to grubymi nićmi, żeby nie przeciekało – Piotr Czachowski, w przeszłości 45-krotny reprezentant Polski, dziś barwnie o piłce opowiadający, uśmiecha się, wypowiadając powyższe zdania. Ale nie jest mu do śmiechu. Kiedy Urban miał szukać zastępcy jedynie dla „Wiśni”, sprawa nie wydawała się jakimś wielkim kłopotem. – Owszem, nie zagramy identycznym personalnie składem, jak w Rotterdamie, ale klucz do solidności tkwi w duecie z Porto – mówił „Sportowi”, zanim – mówiąc obrazowo – klucz się złamał... Z Portugalii nadeszły hiobowe wieści o urazie Bednarka. One zmieniły wiele w spojrzeniu na „skrawki materiału”, którymi łatać trzeba dziury.

Doświadczenie kontra młodość

– Brak Janka to duża strata. Rozhulał się w tym Porto... – Jacek Bąk, który w kadrze uzbierał blisko 100 występów (większość w roli stopera), wzdycha ciężko. – I Wiśniewskiego też żal, bo się okazał czarnym koniem trenera Urbana... Kto w zamian? Może Jan Ziółkowski? Ale raczej Tomasz Kędziora, bo ma większe doświadczenie. I pewnie tylko dwójką stoperów zagramy, z klasycznymi bocznymi obrońcami. Bo chyba w tym kontekście powołany został Bartek Bereszyński.

„Ziółek” musi poczekać?

– Też mam wrażenie, że przejdziemy na czwórkę obrońców. Matty Cash na prawej, w środku Jakub Kiwior – wylicza Czachowski. To pewniacy. A dalej? Na lewej stronie Paweł Wszołek? – No nie wiem... Tam potrzebny ktoś z bagażem doświadczeń. Paweł go ma, ale po ostatnich meczach Legii trudno byłoby powiedzieć, że to doświadczenia pozytywne... Choć Wszołek ma charakter, zadziorność. A to będzie ważne w piątek – podkreśla.

Paradoksalnie jeszcze trudniejsza jest odpowiedź na pytanie, kto powinien być partnerem Kiwiora na środku defensywy. Jan Ziółkowski dał dobrą zmianę w końcówce meczu z Litwą. Ale... – To chyba nie będzie „Ziółek”. Przeciwko Malcie – proszę bardzo. Ale z Holandią? Chyba za wielkie ryzyko. W Romie grywa z rzadka, musi się jej dopiero nauczyć, bo tam presja jest jeszcze większa niż w Legii. Może kiedy Evan Ndicka wyjedzie na Puchar Narodów Afryki, Janek będzie dostawać więcej szans w klubie i do reprezentacyjnej jedenastki się zbliży? – głośno myśli Czachowski.

Nowicjusze bez „trzęsawki”

W zanadrzu Jan Urban ma jeszcze jedno nazwisko. - Jeśli zagramy czwórką w obronie, to ja bym się nie zawahał dać szansy Kryspinowi Szcześniakowi – Józef Dankowski, stoper Górnika z lat 80., też mający w CV reprezentacyjne epizody, przywołuje nazwisko nowicjusza w kadrze. - Janek już pokazał, że dokonuje dobrych wyborów personalnych. Ileż wątpliwości było przy powołaniu Przemka Wiśniewskiego. A on wskoczył, zagrał bez żadnej „trzęsawki”; jak stary wyga, który ma na koncie kilkadziesiąt meczów w kadrze. Zresztą wszyscy nowicjusze, którzy dostają szansę za kadencji Janka, wyglądają dobrze – analizuje nasz rozmówca. - Za Ziółkowskim przemawia wzrost, ale Kryspin jest bardziej ograny. Dobrze czyta grę i ma więcej doświadczenia – Dankowskiemu marzy się kolejny występ „górnika” w narodowym zespole. - Ale choć w sobotę z Jankiem rozmawiałem, podpowiadać mu nie wypada. Na pewno wybierze najlepszą opcję – dodaje na koniec były kapitan Górnika, który w drugiej połowie lat 80. czterokrotnie (trzy razy u boku Urbana) sięgał po mistrzostwo Polski.

Dariusz Leśnikowski

GRUPA G EMŚ