Zaufanie buduje się latami

Kiedy i w jakich okolicznościach trafił pan do klubu?

- To było wiosną 2011 roku. Zatrudniał mnie Kamil Sarapata, który był kierownikiem pionu sportowego. Działałem w samorządzie studenckim i organizowałem wyjazd na pucharowy mecz z Lechem Poznań. Pewnego dnia zadzwonił i zaproponował staż.

Od stażysty do roli nieformalnego prezesa minęło 13 lat. W tym czasie przez klub przewinęło się kilku prezesów, trzech dyrektorów sportowych i dziesiątki innych osób...

- Każda z nich miała specyficzny warsztat pracy, z którego mogłem się wiele nauczyć. Tak długiego okresu nie da się jednak opisać w kilku słowach.

Uczestniczył pan w ostatnich obradach rady nadzorczej pod koniec października?

- W pewnym momencie zostałem poproszony do gabinetu. Złożono mi propozycję objęcia funkcji prokurenta spółki (na stanowisku prezesa musi być wakat, by ogłosić konkurs - przyp. red.). Po krótkim namyśle ją przyjąłem.

Jakie zadania postawiła przed panem rada nadzorcza?

- To były bardziej rozmowy na tematy bieżące z wiceprezydentem Piotrem Kucią i prezesem Edwardem Łukoszem. Rozmawialiśmy na temat konkursu na stanowisko prezesa i tego jak w najbliższych tygodniach funkcjonować ma spółka. Rozmowa odbyła się w obecności byłego już prezesa Krzysztofa Przeradzkiego, który przy różnych okazjach podkreślał, że gdyby musiał odejść, to będzie mnie rekomendował na swojego następcę.

Podejrzewał, że zostanie zmuszony do odejścia?

- Zakładał taką możliwość, ale chyba nie w tym momencie.

Pamięta pan, by klub znajdował się w trudniejszym położeniu niż obecnie?

- Spadek do 2. ligi jest bez precedensu. Przez 22 lata Podbeskidzie grało w ekstraklasie lub na jej zapleczu. Nigdy nie dopuszczałem myśli, że znajdzie się tak nisko.

Co do tego doprowadziło?

- Brak stabilizacji w ciągu ostatniego sezonu, bo mieliśmy aż trzech trenerów. Do tego dochodzą zmiany w dziale sportowym, zarządzie oraz sprzedaż kluczowych piłkarzy, by ratować budżet (w sprawozdaniu finansowym ujawniono, że na transferach klub zarobił ponad milion złotych - przyp. red.), ale niestety odbiło się to na wyniku sportowym.

Od spadku z ekstraklasy - mimo wielomilionowej dotacji z budżetu Bielska-Białej - klub ma problem z finansowaniem bieżącej działalności.

- W obecnym układzie właścicielskim kluczowe jest pozyskanie nowego inwestora z sektora prywatnego. Bez nowego kapitału klub nie będzie się rozwijać. By tego dokonać, musimy pokazać, że gospodarujemy budżetem w sposób mądry i efektywny, a Podbeskidzie jest przyjazne dla biznesu.

Trudno przekonać biznes do inwestowania, gdy na trybunach dochodzi do bijatyk, jak podczas niedawnych derbów.

- Do tego nie powinno dojść. To był jeden z najsmutniejszych dni w mojej pracy w klubie. Zaufanie buduje się latami, ale łatwo je stracić. Moim głównym zadaniem będzie więc poprawa wizerunku i odbudowanie zaufania kibiców.

Kto odpowiada za zamieszki?

- Doszło do kumulacji błędów, w której nikt nie jest bez winy. Nie będziemy w stanie przyciągnąć sponsorów, ani kibiców, gdy na trybunach dzieje się źle.

Jaka przyszłość czeka kierownika ds. bezpieczeństwa?

- Decyzję podejmiemy po zakończeniu postępowania policyjnego. Obecnie Lesław Czyż pozostaje zawieszony.

Spółka wymaga zmian w strukturze organizacyjnej?

- Jestem po rozmowie z pracownikami. Przedstawiłem swój model działania. Definiujemy cele i na tej podstawie będziemy określać nowy schemat. Kluczowe jest ustalenie jasnych i konkretnych celów, byśmy mogli mierzyć, czy nasze działania będą efektywne. Jeśli nie, to będziemy diagnozować dlaczego tak się dzieje.

Czy to zapowiedź poszukiwania oszczędności i zwolnień?

- Wręcz przeciwnie. W niektórych obszarach potrzebujemy wzmocnień.

Na przykład w pionie sportowym, który po chaotycznych ruchach Przeradzkiego, przestał istnieć?

- To priorytet. Umiejętnie zbudowana struktura tego działu odgrywa kluczową rolę w funkcjonowaniu klubu. Przychody z transferów powinny być ważnym elementem w strukturze budżetu. Pamiętam, gdy w pionie sportowym oprócz dyrektora pracowało trzech doświadczonych skautów i dwie osoby od spraw administracyjnych.

Ma pan na myśli czasy dyrektora Łukasza Piworowicza?

- Tak. Potrzebne są nam też narzędzia. Dziś piłka nożna opiera się na analizie i przetwarzaniu danych. Namówiłem prezesa Przeradzkiego do zakupu programu TransferRoom. To piłkarski odpowiednik Tindera, dzięki któremu kluby mogą się kontaktować bez zbędnych pośredników, docierać do zawodników na całym świecie. Dzięki temu przeprowadziliśmy dwa transfery, w tym Jeppe Simonsena.

Spotkał się pan już z kibicami?

- Rozmawiałem z nimi. Byłem i będę otwarty na współpracę, ale na partnerskich zasadach i przy respektowaniu zasad bezpieczeństwa na stadionie. W dłuższej perspektywie klub nie jest w stanie funkcjonować bez kibiców.

Wystartuje pan w konkursie na prezesa?

- Tak. Znam sytuację spółki, wiem, które obszary wymagają poprawy. Osoba wyłoniona z zewnątrz będzie potrzebowała czasu na zdefiniowanie problemów, a ja - jeśli wygram konkurs - pomysłami podzielę się od razu. Powierzona mi funkcja prokurenta jest dla mnie wielkim wyróżnieniem, wyzwaniem, ale też potwierdzeniem, że ciężka praca przynosi efekty.

(gru)