Uwaga na oko

Przed rozpoczętym zgrupowaniem kadry nie było wiadomo, czy przyjedzie na nie reprezentacyjny obrońca, który jest zawodnikiem FC Porto.

Przyjechał z opóźnieniem

I nie chodziło o to, że Jan Bednarek jest wykartkowany i w Bukareszcie w sobotę zagrać nie może. W ostatnim przed rozjazdami na mecze reprezentacji ligowym spotkaniu z Vitorią Guimaraes dostał piłką w okolice oka. Był oszołomiony, jak się potem okazało, ze wstrząśnieniem mózgu musiał przedwcześnie opuścić murawę. W poniedziałek potrzebne były dodatkowe badania, więc obrońca FC Porto i reprezentacji Polski był pod obserwacją lekarzy, a na zgrupowanie – po uzgodnieniu z naszym sztabem – przyjechał we wtorek. Trener Jan Urban i tak nie może skorzystać z jego pomocy w sobotę, ale we Wrocławiu ze Szwecją we wtorek z pewnością na środku obrony już zagra.

Uraz Bednarka przypomniał historię sprzed lat, która wydarzyła się w naszej ligowej piłce, a która kosztowała piękną karierę reprezentanta Polski Czesława Boguszewicza. Rocznik 1950, wychowanek Gryfa i Cieślików Słupsk, klubu powstałego na cześć piłkarza 50-lecia w Polsce, słynnego napastnika Ruchu, Gerarda Cieślika. Popularny „Bogu” znał oczywiście pana Gerarda dobrze. Jak wspominał, kiedy legenda Niebieskich zmarła, to na pogrzeb na początku listopada 2013 roku busem jechała z dalekiego Słupska spora delegacja Cieślików.

Boguszewicz jako 17-latek debiutował w ówczesnej I lidze, czyli w ekstraklasie, kiedy ze Słupska do Pogoni Szczecin ściągnął go trener Stefan Żywotko. W portowym klubie wystąpił w blisko 200 meczach, żeby w 1976 roku przejść do Arki Gdynia. Pięć razy zagrał w narodowych barwach, debiutował w maju 1976 roku w przegranym meczu z Grecją 0:1, kiedy w końcówce zastąpił Wojciecha Rudego. Miał szansę wyjazdu na MŚ 1978 do Argentyny, ale przydarzyła się tragedia…

Rok dochodził do siebie

Piłki kiedyś były inne niż teraz. Sam miałem zresztą ostatnio okazję oglądać takie stare, jeszcze zszywane futbolówki w muzeum Realu w Madrycie. Zresztą w sklepie Królewskich taka zszywana piłka retro była do kupienia za… 55 euro. Sporo. Z czasem wszystko się zmieniało, ale kto grał w latach 70. czy 80. (a sam grałem), to wie, jak się takie namoczone futbolówki odbijało, głowa bolała. W przypadku Boguszewicza było nieco inaczej. Jesienią 1977 roku był w formie, grał i mógł się szykować na wyjazd do Argentyny. Niestety…

- Uraz przytrafił mi się w najlepszym piłkarskim wieku, kiedy miałem 27 lat. Na treningu dostałem znienacka piką z kilku metrów. Padało wtedy, futbolówka była ciężka, a ja dostałem w twarz, a konkretnie w oko. Nokaut, salto w tył, a oko rozbite. Z boiska od razu do szpitala w tym ciężkim i mokrym sprzęcie. No i co? Byłem w czterech szpitalach, w każdym po dwa tygodnie, tak przeleciały mi dwa miesiące. Różne zabiegi laserowe, mrożenia i inne rzeczy. Zostałem na całe życie z dziurą w oku, no i tak – przedwcześnie – w wieku ledwie 27 lat byłem zmuszony zakończyć karierę. Około roku dochodziłem do siebie – opowiadał pan Czesław „Sportowi”. Musiał skończył z zawodowym graniem, ale szybko zaczął pracę szkoleniową. Z Arką jako pierwszy w historii trener wywalczył historyczny dla Gdynian Puchar Polski w 1979 roku, po wygranym finale w Lublinie z Wisłą Kraków. Potem przez kilka lat z powodzeniem procował w klubach z Finlandii w latach 80., gdzie uczył m.in. samego Jari Litmanena. Z kolei pod koniec lat 90. nastąpił niecodzienny wyjazd do Nigerdock FC z Lagos. Był jednym z pierwszych polskich trenerów, którzy pracowali w Nigerii.

Michał Zichlarz