URUGWAJ

◼ Cudowny Jednoręki

W pierwszych mistrzostwach świata w najlepszej drużynie grał piłkarz... bez dłoni. Napastnik Hector Castro nie miał łatwego życia. W wieku 13 lat, podczas pracy z ojcem przy wycince drzew, niebezpiecznie zbliżył prawą rękę do elektrycznej piły mechanicznej. Pokiereszowanej dłoni i przedramienia nie dało się uratować. Chłopak nie poddał się. Zaczął grać w piłkę i w efekcie z reprezentacją Urugwaju został cztery razy mistrzem – raz świata, raz olimpijskim i dwa Ameryki Południowej. Nazywano go El Divino Manco (Boski, czy też Cudowny Jednoręki). Choć w inauguracyjnym mundialu Castro zagrał tylko dwa razy – i tak z niecodziennych powodów przeszedł do historii. Po pierwsze - jego zwycięski gol w meczu z Peru (1:0) był pierwszą bramką Urugwaju w finałach. Po drugie - historyczną, pierwszą bramką zdobytą w oficjalnym meczu na legendarnym Estadio Centenario. Po trzecie – zdobył również gola w finale MŚ – w zwycięskim (4:2) meczu z Argentyną.

◼ Wspaniałe muzeum

Na Estadio Centenario w Montevideo, arenie pierwszych mistrzostw świata sprzed 95 lat, znajduje się wspaniałe muzeum – nie tylko urugwajskiego futbolu. Miałem okazję je w tym roku zwiedzić, będąc tam poczułem zawrót głowy. Mają tam futbolowe białe kruki, piłkarskie arki przymierza takiej rangi, że trudno uwierzyć. Tyle wspaniałych historii i związanych z nimi artefaktów, że dnia na uważne przestudiowanie wszystkiego by nie starczyło. To jak Stary Testament. Bez przesady: El Dorado. Piłki, koszulki, buty największych mistrzów, nie tylko zresztą urugwajskich - jest choćby koszulka Pelego, gdy zdobywał pierwsze mistrzostwo świata w 1958 roku. Wszystko mieści się na Stadionie Stulecia – nazwanym tak dlatego, że wybudowany na stulecie niepodległości Urugwaju. Wygląda świetnie, Urugwajczycy zostawili tę charakterystyczną wieżę pamiętną dla uczestników już pierwszych mistrzostw; także ona sprawia, że stadion jest jedyny w swoim rodzaju. Warto zobaczyć to cudo, który służy reprezentacji Urusów do dziś!