Ułożone puzzle...

REPREZENTACJA POLSKI

Obawialiśmy się o grę Biało-czerwonych podczas pierwszego turnieju Europejskiego Pucharu Narodów na Stadionie Zimowym w Sosnowcu. Skład zespołu odbiegał, z różnych względów, od optymalnego. A tymczasem zmiennicy zaprezentowali się z jak najlepszej strony. Owszem, przegrali z silną Ukrainą 1:2, ale też próbowali się przeciwstawić ich ogromnej sile fizycznej. Wygrana z Włochami 3:2 po dogrywce nas ucieszyła, bo przecież rywale pod kierunkiem Pata Cortiny mają duże ambicje. Z Brytyjczykami, z sześcioma debiutantami w składzie, chyba poszło najłatwiej, choć zawodnicy zaprzeczali tej tezie. Pekka Tirkkonen wraz ze swoimi współpracownikami dobrze ułożył puzzle i nasza reprezentacja jako drużyna prezentowała nadspodziewanie dobrze.

Zamurowana bramka

Tomaš Fučik to niewątpliwie golkiper nr 1 i pokazał klasę podczas meczu z Ukraińcami. Swoimi brawurowymi interwencjami sprawił, że przegraliśmy zaledwie jednym golem. Były spore fragmenty, gdy rywale dominowali na tafli i nasi hokeiści musieli się uwijać ile wlezie. Tyski bramkarz po tym spotkaniu otrzymał już wolne i mógł trochę odpocząć, bo przed nim i jego zespołem intensywny czas. Z Włochami bronił Maciej Miarka, a z Brytyjczykami Tobiasz Jaworski, który jest młodzieżowcem i przed nim, za miesiąc, mistrzostwa świata w tej kategorii wiekowej. Obaj zaprezentowali się więcej niż poprawnie. A trzeba pamiętać, że w kręgu kadrowiczów pozostaje zawsze solidny Michał Kieler.

Nieuzasadnione obawy

Kamil Górny, doświadczony defensor i kapitan reprezentacji, czuwał nad całością i w trudnych momentach wspierał swoich kolegów w formacjach specjalnych. Pierwsza para obrońców Bartosz Florczak – Michał Naróg chyba już zdobyła stałe miejsce w zespole. Ten pierwszy to największy pechowiec ostatnich dwóch sezonów reprezentacyjnych, bo z mistrzostw świata eliminowały go kontuzje.

- Szkoda, że nie udało nam się wygrać z Ukrainą, która postawiła sobie za punktu honoru wygranie tego turnieju – mówi Florczak, wychowanek Sanoka, ale grający w Unii Oświęcim. - Zrobiłem taki szybki przegląd naszych występów i z całą odpowiedzialnością mogę stwierdzić, że plamy nie daliśmy. Z Brytyjczykami pozornie było najłatwiej, ale trzeba było się przyłożyć, by odnieść wygraną. Jako zespół zaprezentowaliśmy się nieźle i pokazaliśmy wszystkie nasze walory na jakie nas w tej chwili stać. Wystawiłbym szkolną ocenę 4 plus dla siebie i kolegów z defensywy.

Zaskoczenie

Tyski tercet Bartłomiej Jeziorski – Szymon Kiełbicki – Mateusz Gościński stanowił pierwszą siłę uderzeniową. - W tym nieco odmłodzonym składzie może brakowało ogrania na tym poziomie z tak silnymi rywalami – przekonywał po ostatnim meczu Kiełbicki. - Ukraińcy kręcili nami, ale w kolejnych dwóch meczach było już inaczej i daliśmy z siebie maksa. Uważam, że zagraliśmy nieźle, a ja chyba powoli staję się częścią tej reprezentacji. Dobrze prezentowaliśmy się w formacjach specjalnych i mocno się wspieraliśmy

Mile zaskoczyli Poloniści, którzy po raz kolejny udowodnili jak dobrze są przygotowani do sezonu. Christian Mroczkowski w pierwszym meczu wspomagał w ataku braci bliźniaków Jakuba i Jonasza Hofmanów. A potem grał z przeżywającym drugą młodość Mateuszem Bepierszczem oraz Dominikiem Jaroszem. „Mroczek” był ważną częścią tej drużyny.

Bracia bliźniacy zaliczyli po debiutanckim golu i grali później z Bartłomiejem Stolarskim, który też zaprezentował z jak najlepszej strony. - Gdy po strzeleniu gola zjechałem do boksu to trener Pekka puścił do mnie oczko na znak aprobaty – pochwalił się Jakub Hofman.

Trener niech częściej puszcza oko, bo to byłby znak, że znów strzeliliśmy gola. Ponadto młodzież czuje się doceniona poprzez jego akceptację. Wprawdzie nie było końcowego sukcesu w sosnowieckim turnieju, ale Biało-czerwoni pokazali lwi pazur, walcząc z silnymi rywalami. A w grudniu reprezentacja będzie pisała kolejny rozdział podczas turnieju w Miszkolcu.

Włodzimierz Sowiński