TRZY PYTANIA DO...

1. Po 36 latach kończycie sezon z medalem. Jesteś wychowankiem tego klubu więc co dla znaczy ta chwila kiedy po dogrywce wygrywacie z Unią Oświęcim?

- To znaczy dla mnie bardzo, bardzo dużo. Jestem przeszczęśliwy, aż brakuje mi słów by opisać jak się teraz czuję. Mieliśmy dobry początek tego meczu, ale potem za słabo graliśmy w obronie by utrzymać korzystny rezultat. Dlatego Unia doszła do głosu, przycisnęła nas i wpadły dla niej bramki. Koniec końców udało się nam wygrać i zdobyć upragniony medal. Przy takich okolicznościach już na chłodno mogę powiedzieć, że to przyjemność skończyć taki mecz w dogrywce.

2. Otrzymałeś upragnione powołanie do kadry. Czujesz ekscytację przed debiutem z orłem na piersi czy na razie skupiasz się na świętowaniu?

- Za chwilę rozpocznie się zgrupowanie, ale jest jeszcze kilka dni wolnego. Na wszystko więc przyjdzie czas. Jest trochę ekscytacji tym zgrupowaniem i szykującym się debiutem w kadrze, ale jeszcze o tym nie myślę. Na razie żyję tym co się wydarzyło w lidze. O kadrze na poważnie będę myślał dopiero we wtorek. Bardzo chciałbym zagrać przed swoją publicznością na mistrzostwach świata. Zrobię wszystko co w mojej mocy by w nich wystąpić. Za wcześnie jednak mówić o celach czy oczekiwaniach wobec tych meczów reprezentacji, bo nie wiem jeszcze w jakiej formacji zagram, nie wiem jakie będą moje zadania.

3. Świętujecie brązowy medal, ale czy jest niedosyt że można było w tym sezonie osiągnąć więcej?

- Oczywiście, jest niedosyt, bo przegraliśmy w czterech meczach z Tychami. Każdy hokeista chce walczyć o jak najwyższe cele i grać o złoto. Jednak ten brąz też trzeba szanować i ogromnie się z tego medalu cieszymy. Na przestrzeni całego sezonu graliśmy dość stabilnie, choć zdarzały się nam wzloty i upadki, ale ostatecznie udało się nam dowieźć drugie miejsce po sezonie zasadniczym. Graliśmy też w finale Pucharu Polski i kończymy sezon z medalem. Tak więc o tej kampanii można można mówić w superlatywach. Miejmy nadzieję, że poprzeczka w przyszłym sezonie będzie zawieszona jeszcze wyżej.

Rozmawiał Mateusz Pawlik