Takiego rozproszenia aren jeszcze nie było!
Do roli gospodarza zimowej olimpiady w 2026 roku początkowo chętnych było siedmiu. Choć MKOl obniżył wymagania, aby zminimalizować koszty organizacji zawodów, to i tak większość się wycofała.
Włoscy gospodarze w ten sposób zapraszali do siebie podczas ceremonii zamknięcia igrzysk olimpijskich w Pekinie. Fot. Li Ga/Xinhua/PressFocus
Decyzja zapadła 24 czerwca 2019 w Lozannie podczas sesji Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego. Według relacji mediów, po ogłoszeniu wyników w położonej w Dolomitach Cortinie biły dzwony we wszystkich kościołach, a zgromadzeni na ulicy mieszkańcy odśpiewali hymn Italii.
Wtedy na placu boju pozostały już tylko dwie kandydatury - Mediolan z Cortiną d’Ampezzo oraz Szwedzi ze Sztokholmem i Aare. Pięć innych poddało się znacznie wcześniej.
W przypadku Calgary - kanadyjskiego gospodarza zimowych igrzysk w 1988 roku, austriackiego Grazu i szwajcarskiego Sionu przeciwne były lokalne społeczności. Turecki Erzurum zrezygnował z powodu braków w infrastrukturze transportowej, a niechcący się spieszyć z przygotowaniami Japończycy uznali, że Sapporo ostatecznie stanie do wyścigu o igrzyska 2030 roku.
W oficjalnym głosowaniu w Lozannie 47 delegatów poparło Włochy, 34 wybrało - Szwecję, a jedna osoba się wstrzymała.
Dwa miasta, trzy regiony
Włochy zorganizują igrzyska olimpijskie po raz czwarty. Wcześniej były gospodarzem zimowych w 1956 roku w... Cortinie i w 2006 w Turynie oraz letnich w 1960 w Rzymie.
Tegoroczne igrzyska odbędą się na obszarze 22 tysięcy kilometrów kwadratowych w trzech regionach: Lombardii, Wenecji Euganejskiej i w Trydencie-Górnej Adydze. To pierwsze w historii igrzyska „rozproszone”; zawody zostaną rozegrane w siedmiu miejscowościach.
Takich zimowych igrzysk z dwoma miastami-gospodarzami i zorganizowanymi aż w trzech regionach jeszcze nie było - podkreślają włoskie media w ostatnich dniach przygotowań. Tym razem odbywać się one będą w siedmiu miastach i miejscowościach w czterech rejonach północy Włoch, w wielu najbardziej malowniczych ośrodkach górskich. Odległość między nimi, sięgająca kilkuset kilometrów, to duże wyzwanie dla tych kibiców, którzy chcą zobaczyć więcej dyscyplin oraz dziennikarzy z całego świata. To właśnie te odległości sprawiają, że wiele redakcji mediów z całego świata musiało wysłać więcej ekip sprawozdawców.
Odległość między dwoma miastami-gospodarzami, Mediolanem i Cortiną d'Ampezzo, to 400 kilometrów. Z Mediolanu do Predazzo jest około 300 kilometrów.
Szefowa MKOl. Kirsty Coventry stwierdziła, że decyzja o przeprowadzeniu igrzysk w kilku lokalizacjach była dobra, ale przyznała też, że takie rozproszenie obiektów stworzyło dodatkowe komplikacje.
Włosi zdecydowali się na taką formę w przekonaniu, że należy wykorzystać istniejące struktury sportowe, na których regularnie rozgrywane są różne zawody. Nie chcieli, jak podkreślano, stawiać „katedr na pustyni”, czyli kosztownych obiektów, które będą potem stać puste.
Mimo to szef organizacyjny igrzysk Andrea Varnier ujawnił, że przygotowanie imprezy kosztowało więcej niż pierwotnie zakładano. No i nie ukończono wszystkich obiektów.
Saneczki niezgody
Początkowo Komitet Organizacyjny zakładał, że organizacja igrzysk będzie kosztować 1,3 miliarda dolarów. Suma ta wzrosła jednak do ponad 1,7 mld. - Ta podróż okazała się jeszcze bardziej żmudna niż początkowo zakładano. Było wiele oczekiwanych oraz nieoczekiwanych wyzwań i trudności – przyznał Varnier na sesji MKOl., gdy przedstawiał końcowy raport przed rozpoczęciem igrzysk.
- Sytuacja finansowa naszego komitetu była niezwykle trudna przez lata. Musimy przyznać, że igrzyska kosztowały więcej, niż pierwotnie przewidywano w budżecie naszej kandydatury. W związku z tym nie znajdziecie wszystkiego, czego mogliście się spodziewać – zapowiedział.
W ofercie włoskich igrzysk zakładano wykorzystanie dotychczasowej infrastruktury i budowę kilku tymczasowych obiektów. W połowie przygotowań organizatorzy zdecydowali się jednak na budowę nowego toru saneczkarskiego i bobslejowego w Cortinie d’Ampezzo, co wiązało się z dużymi kosztami i bardzo napiętymi terminami.
Budowie nowego toru stanowczo sprzeciwił się Międzynarodowy Komitet Olimpijski, który chciał, aby gospodarze wykorzystali istniejący obiekt. MKOl sugerował też, że olimpijskie zawody mogłyby się odbyć na torze w Austrii, Szwajcarii, Francji lub w Niemczech.
Organizatorzy spieszyli się również z ukończeniem stadionu hokejowego Santagiulia, który został przetestowany dopiero w styczniu.
- Są chwile, kiedy komitet organizacyjny musi działać w warunkach nadzwyczajnych, a igrzyska Milano Cortina z pewnością były jednym z takich przypadków. Przy niezwykle napiętych terminach pracowaliśmy pod ciągłą presją ze wszystkich stron. Najtrudniejszymi wyzwaniami były tor bobslejowy i hala hokejowa. Zostały wybudowane dosłownie na ostatnią chwilę, tuż przed ostatecznym terminem – poinformował Varnier. - Niemniej jednak oba obiekty są wyjątkowe i mamy nadzieję, że pozostaną namacalnym dziedzictwem dla lokalnych społeczności - dodał.
Cztery strefy oddalenia
Tegoroczne zimowe igrzyska olimpijskie odbędą się na 14 arenach ulokowanych w czterech strefach, z których najdalsze położone są około 400 km od siebie.
Pierwszą z nich tworzy Mediolan, na czele ze znanym fanom piłki nożnej stadionem San Siro, gdzie w piątek odbędzie się ceremonia otwarcia. Poza tym w tym mieście rywalizować będą łyżwiarze figurowi i szybcy (w tym na krótkim torze - short track) i hokeiści.
W drugiej - Cortinie d’Ampezzo - położone są stoki dla narciarek alpejskich (mężczyźni rywalizować będą w Bormio), tor dla bobsleistów, saneczkarzy i skeletonistów oraz hala do curlingu. Około 60 kilometrów na północ, w Anterselvie, znajduje się arena zmagań w biathlonie.
Trzecią strefę, nazwaną zbiorczo Valtellina - od nazwy doliny - tworzą Livigno i Bormio. W pierwszej z miejscowości o medale powalczą przedstawiciele narciarstwa dowolnego i snowboardziści, druga będzie gospodarzem zawodów w narciarstwie alpejskim mężczyzn oraz skialpinizmie - dyscyplinie debiutującej w programie igrzysk.
W strefie Val di Fiemme odbędą się konkursy skoków narciarskich w Predazzo oraz zawody w biegach narciarskich w Tesero, a także w kombinacji norweskiej na obu arenach.
Rolę w igrzyskach odegra także Werona. Wprawdzie nie będzie tam żadnej rywalizacji sportowej, ale 22 lutego na tamtejszej antycznej arenie odbędzie się ceremonia zamknięcia igrzysk; pierwsza w dziejach w takim miejscu.
Opracował ToM
MEDIOLAN
Ceremonia otwarcia
Obiekt znany każdemu fanowi piłki nożnej, bo w roli gospodarza występują na nim utytułowane kluby: Inter Mediolan oraz AC Milan.
◾ Pojemność: 12 800 miejsc
Obiekt na co dzień służy występującej w ekstraklasie koszykarskiej drużynie Olimpia Mediolan. Jest też gospodarzem meczów hokeja na lodzie, tenisa oraz koncertów i innych wydarzeń kulturalnych.
◾ Pojemność: 6500 miejsc
W tym obiekcie znajdować się będzie również główne centrum prasowe.
◾ Pojemność: 16 000 miejsc
Nowo budowana hala specjalnie z myślą o igrzyskach. Po nich ma służyć jako gospodarz wydarzeń sportowych i kulturalnych.
CORTINA D’AMPEZZO
Tor powstał w miejscu obiektu, na którym walczono o medale olimpijskie w 1956 roku.
Gospodarz zmagań olimpijskich w 1956 roku, od 1993 roku regularnie organizuje zawody Pucharu Świata. W 2021 odbyły się tam alpejskie mistrzostwa świata.
◾ Pojemność: 8000 miejsc
Obiekt znany też jako Cortina Ice Stadium był gospodarzem ceremonii otwarcia igrzysk w 1956 roku.
◾ Pojemność: 3000 miejsc
Znana jako Suedtirol Arena, była gospodarzem sześciu edycji mistrzostw świata (1975, 1976, 1983, 1995, 2007 i 2020), a od 1978 co roku organizowana jest tam jedna z rund Pucharu Świata. W 1995 roku sensacyjnym mistrzem świata w biegu na 20 km został tam Tomasz Sikora.
VALTELLINA
Trasa ma ponad trzy kilometry długości, a różnica wzniesień wynosi 987 m. W najstromszym fragmencie nachylenie wynosi 63 procent. Zmorą narciarzy jest skok San Pietro, na którym rozpędzeni zawodnicy przelatują w powietrzu nawet 40 m, osiągając prędkość ponad 140 km/h. Stok był gospodarzem alpejskich mistrzostw świata (1985 i 2005), a od 1993 roku regularnie odbywają się tam zawody Pucharu Świata.
◾ Pojemność: ok. 6000 miejsc
Stoki położone na wzgórzu Mottolino będą szczególnie obserwowane przez polskich kibiców. Tam już dwa dni po ceremonii otwarcia odbędzie się rywalizacja w snowboardowym slalomie gigancie równoległym, w którym biało-czerwoni osiągali w ostatnich latach sukcesy, na czele ze złotym medal mistrzostw świata Oskara Kwiatkowskiego z 2023 roku.
◾ Pojemność: ok. 4000 miejsc
VAL DI FIEMME
Miejsce dość szczęśliwe dla polskich skoczków: w 2003 roku Adam Małysz zdobył tam dwa złote medale mistrzostw świata, a 10 lat później na dużym obiekcie triumfował Stoch. W 2013 roku Polacy wywalczyli jeszcze brązowy medal w konkursie drużynowym. Ponadto w 2019 Dawid Kubacki odniósł tam swoje pierwsze indywidualne zwycięstwo w Pucharze Świata.
◾ Pojemność: 50 000 miejsc
WERONA
Ceremonia zamknięcia
Rzymski amfiteatr, którego budowa zakończyła się w I wieku. Na świecie znany jest jako gospodarz największych na świecie spektakli operowych.
Nowy tor saneczkowy i bobslejowy pierwotnie nie był planowany i wzbudzał sporo kontrowersji.
Ze skoczniami w Predazzo nasi zawodnicy mają miłe wspomnienia...
Ogień olimpijski przez 63 dni wędrówki, w tym na nartach, pokonał łącznie 12 tys. kilometrów, odwiedził 60 miast i wszystkie 110 prowincji Włoch.
Na słynnym San Siro odbędzie się ceremonia otwarcia igrzysk.
Oficjalnie igrzyska zamkną się 22 lutego w rzymskim amfiteatrze w Weronie z I wieku.
Milano Santagiulia Ice Hockey Arena powstała specjalnie na igrzyska.
Zdjęcia: facebook.comOlimpiadiMilanoCortina2026, wikimedia.org/arne mueseler, wikimedia.org/claconvr, wikimedia.org/Marcuscalabresus