Świetny sezon zwieńczony niedosytem

Pozostawała długo w cieniu bardziej medialnie głośnej Adrianny Sułek-Schubert, ale gdy o trzy lata młodsza halowa wicemistrzyni świata oraz srebrna medalistka mistrzostw Europy (oba w 2022) w siedmioboju urodziła syna, to właśnie Paulina Ligarska przejęła pozycję numer 1 w wymagającej największej wszechstronności, a tym samym najtrudniejszej lekkoatletycznej specjalności.

Iść w stronę odwagi

Ten rok jest dla 30-letniej już prawie (urodziny 9 kwietnia) wieloboistki SKLA Sopot na razie bardzo udany - w lutym wygrała pięciobój (60 m ppł., wzwyż, kula, w dal, 800 m) w toruńskim Copernicusie, a następnie została halową mistrzynią kraju. W obu tych zawodach biła rekordy życiowe, a jej wynik 4705 punktów jest czwartym w historii polskiej lekkiej atletyki i przez kilkanaście dni świecił jako drugi w tegorocznych tabelach światowych.

- Zastanawiam się, gdzie myśli prowadzić. Chyba muszę iść w stronę odwagi i nie bać się powiedzieć, że w mistrzostwach świata chcę walczyć o medal. Robię życiówki w wieku 29 lat i czuję się takim sportowcem, który jeszcze może coś osiągnąć – przyznała w rozmowie z TVP Sport.

Żal skoku wzwyż

Ligarska była więc naszą pół-szansą medalową, ale tabele były nieco mylące. Dwie najlepsze, jak się okazało, zawodniczki w HMŚ - Sofie Dokter i Anna Hall - nie startowały przed mistrzostwami, ale były już medalistkami i miały znacznie lepsze życiówki: Holenderka miała brąz HMŚ 2 lata temu, a Amerykanka we wrześniu została mistrzynią świata w siedmioboju na stadionie w Tokio.

Mimo to Ligarska była rozczarowana dopiero szóstym miejscem w HMŚ i wynikiem o prawie 150 punktów słabszym od swojego najlepszego - 4557.

- Najbardziej żal mi skoku wzwyż, tylko 1,72 m, czyli tam, gdzie dalej nie czuję się sobą. To chyba sprawiło, że gdzieś osiadłam. Przed samym startem nie dopuszczałam myśli, że coś może mi nie wyjść, liczyłam, że będzie gryzło wszystko. I nagle ten wzwyż, lekka wtopa... Ciężko mi było się już podnieść - opisywała swoje odczucia Ligarska zaraz po starcie.

Za wysokie oczekiwania?

Przyznała, że rok temu szóste miejsce brałaby w ciemno i bardzo by się tego cieszyła. - Ale jak się już jest tak wysoko w tabelach, to chciałoby się więcej. Może miałam zbyt wysokie oczekiwania wobec siebie, to mnie trochę zdeprymowało. Na pewno, jak będę spokojnie analizować sezon, to z czasem ten start docenię. W tym roku miałam kilka naprawdę solidnych startów, pobiłam wiele życiówek i nie chciałabym przekreślić tym wynikiem całego sezonu, tym bardziejże nie był taki zły. Jestem szósta na świecie, trzeba się samemu docenić, co zrobiłam, w jakim miejscu jestem - podsumowała piąta wieloboistka halowych ME sprzed roku.

Czwarta w HMŚ była Sułek-Schubert (4638), do brązowego medalu trzeba było uzyskać 4839 pkt, które było udziałem Irlandki Kate O’Connor.

Nie ma zmiłuj!

Ligarska zauważa, że do sezonu letniego rusza już z poziomu wyżej. Po tygodniu odpoczynku wyleciała już na zgrupowanie na Teneryfie, by szlifować formę do sezonu otwartego, którego głównym punktem są sierpniowe mistrzostwa Europy w Birmingham. - Już nie ma zmiłuj, trzeba dalej pracować. To jest jak etat w korporacji, z tym, że ja kocham to, co robię. I dlatego też jest mi przykro, bo w Toruniu trochę zawiodłam samą siebie. Moja rodzina, bliscy i znajomi są ze mnie dumni, ale ja chciałam być też dumna sama z siebie, a na ten moment nie jestem - kończy Paulina Ligarska.

Tomasz Mucha

6241 PUNKTÓW to rekord życiowy Pauliny Ligarskiej w siedmioboju z 2022 roku.

WYNIKI

(z Halowych MP w Toruniu)

Łącznie: 4705 punktów

Najlepsze Polki w historii pięcioboju