Obrony obraz zamglony

REPREZENTACJA

Owe zmiany – przypomnijmy – wywołane zostały jednak nie decyzją sztabu szkoleniowego, ale okolicznościami obiektywnymi. Oto jeden z dwóch wspomnianych wyżej pewniaków ze środka naszej defensywy będzie musiał w Bukareszcie „odpokutować” karę za nadmiar żółtych kartek w tej edycji Ligi Narodów. Mowa o Janie Bednarku, który – na dodatek – w ostatnim meczu ligowym FC Porto doznał wstrząśnienia mózgu. - Będzie jeszcze przechodzić badania – informował Jan Urban, pytany o tego zawodnika podczas wtorkowej konferencji prasowej. Zapewne jeśli po owych badaniach nie będzie przeciwwskazań, doświadczony obrońca będzie brany pod uwagę przy zestawianiu jedenastki na mecz ze Szwecją (wtorek, 17 listopada, Wrocław).

Duet klubowy

Pytanie tylko, czy to aby na pewno... sprzyjająca okoliczność. Kiedy obaj nasi reprezentacyjni stoperzy trafili w tym samym czasie do FC Porto, większość polskich kibiców zatarła ręce. Jakub Kiwior znalazł miejsce, w którym może grać regularnie (a nie – jak przez lata w Arsenalu – wyłącznie w przypadku nieobecności któregoś z defensorów pierwszego wyboru). Ważniejsza rzecz to możliwość wspólnych treningów – i oczywiście występów – na co dzień; powinno się dzięki temu rodzić między nimi znacznie lepsze zrozumienie niż w sytuacji, w której spotykali się i ćwiczyli w parze jedynie kilka razy w roku, przy okazji reprezentacyjnych zgrupowań.

Obaj panowie w ubiegłym sezonie stanowili ważną część mistrzowskiej drużyny Porto, a tamtejsza praca niejednokrotnie pisała o „polskim murze”. Rzecz jednak w tym, że niezależnie od ustawienia reprezentacji (trójką bądź dwójką stoperów), bardzo trudno było „achy” i „ochy” z ligi portugalskiej przenieść na ocenę ich występów w kadrze.

Zbyt „kryształowi”

- A wie pan czemu? Bo oni w tym Porto właściwie nie bronią, za to dużo częściej atakują. Bardzo rzadko – oczywiście poza meczami z czołówką, ledwie kilkoma w sezonie ligowym – wystawiani są w obronie na poważne próby – mówił niedawno „Sportowi” Paweł Kryszałowicz. Jeżeli zaś komuś nie pasuje opinia „Kryszała” - bo to napastnik przecież, przywołajmy też słowa Marka Koźmińskiego, a więc akurat speca od bronienia bramki. Dość brutalne w ocenie obu tych piłkarzy.

- Grają regularnie w Porto? OK, grają. Tylko to Porto na co dzień w lidze gra z drużyną, która jest dwa razy słabsza. Clickbaitowe media co chwilę piszą o wspaniałych ocenach dla Kiwiora i Bednarka, ale przychodzi prawdziwy test i nagle się okazuje się, że oni są „kryształowi”, oni są „szklani”, nieprzygotowani na twardą walkę. Czy widział pan jedno ich wejście twarde, z faulem? Częściej zdarza się, że to oni się zwijają z bólu po jakiejś interwencji, zamiast „usadzić” rywala – tłumaczył nam srebrny medalista olimpijski z Barcelony.

- Więc może czas na zmiany? - to jeszcze raz Kryszałowicz. - Może jednego z nich trzeba odstawić na moment? Nie skreślać, ale spróbować innych rozwiązań?

Kacper i Kamil

Jan Urban owych „innych rozwiązań” już próbował za swej kadencji, i to zarówno jeśli chodzi o ustawienie, jak i o personalia. Jeszcze w maju i czerwcu – w towarzyskich meczach z Ukrainą i Nigerią – zagraliśmy trójką stoperów z wahadłowymi, przy czym w żadnym z nich nie wystąpili w parze Kiwior i Bednarek. Grał wówczas jako podstawowy obrońca Przemysław Wiśniewski, a sprawdzani byli Tomasz Kędziora (raczej zgrana karta, choć wciąż powoływany jest na zgrupowania) oraz nastoletni Kacper Potulski. - Fajny chłopak, będzie z niego pożytek dla reprezentacji – już wtedy mówił nam Waldemar Matysik, który w Niemczech zerka oczywiście na rozgrywki Bundesligi (i zwraca uwagę na Polaków, bo przecież można ich policzyć na palcach jednej ręki). Potulski strzelił nawet gola ekipie z Afryki, dobrze zaprezentował się też w otwierającym jesienne boje w Lidze Narodów meczu z Bośnią i Hercegowiną w Warszawie i... siadł na ławie. - Nie potrafię tego zrozumieć jednej rzeczy. Wyszedł na mecz z Bośniakami, zagraliśmy w nim „na zero”, a on sam dobrze wykonał swoje zadanie. I nie zobaczyliśmy go na murawie ani przez minutę w kolejnych spotkaniach. To dla mnie dziwne. Na co dzień gra w Bundeslidze, a więc w dużo bardziej wyrównanej stawce niż liga portugalska – zaznaczał „Kryszał”.

Teraz wygląda na to, że to właśnie młody stoper FSV Mainz – notujący na niemieckich boiskach występy świetne, ale i takie z wpadkami – może zostać partnerem Kiwiora w środku obrony. - Wybór na pozycji środkowego obrońcy nie jest zbyt duży – mówił Jan Urban, analizując powołania. - Przemek Wiśniewski nie został powołany, ale nie jest skreślony. Po prostu chcemy zobaczyć podczas zgrupowania kogoś innego. Stąd powołanie dla Kamila Piątkowskiego.

To pierwsze powołanie dla obrońcy Legii za obecnego selekcjonera. Poprzednio grał jeszcze u Michała Probierza: w marcu 2025 wystąpił przeciwko Litwie i Malcie, w ustawieniu z trzema stoperami.

Niezłe „Ziółko”, ale nie gra

Wracając do słów Urbana o niewielkim wyborze stoperów: „w pamięci” i on, i kibice mają perspektywicznych defensorów: 21-letniego Jana Ziółkowskiego i starszego o dwa lata Oskara Wójcika. Obu graczom – wówczas jeszcze (odpowiednio) AS Romy i Cracovii – obecny selekcjoner dał już szansę poczucia atmosfery zgrupowania i debiutu w kadrze. W tym momencie jednak rzeczywistość ligowa im nie sprzyja. - Oskar Wójcik wcześniej miał kontuzję, ostatnio nie gra – mówił o obecnym stoperze Werderu Brema (cztery gry w tym sezonie, 114 minut) opiekun Biało-czerwonych. Dużo więcej słów poświęcił natomiast Ziółkowskiemu, za którego wypożyczenie Monza zapłaciła Rzymianom pół miliona euro. - Wydawało mi się, że zostanie z nami na dłużej. Miał świetny sezon w Legii, często wchodził w Romie, w reprezentacji też nie zawiódł. Żeby jednak dostać powołanie, musi znów zacząć grać w piłkę – wytłumaczył jego brak na obecnym zgrupowaniu selekcjoner. Rzeczywiście, w nowym klubie „Ziółek” zaliczył niespełna kwadrans w meczu Pucharu Włoch (to pokłosie problemów z... piętą). Nie sposób zatem ocenić jego dyspozycji. Natomiast warto zwrócić uwagę na to, że wymieniane przez Urbana nazwiska – nominowanych i tych pominiętych – w większości są perspektywiczne i zgodne z deklaracją trenera o konieczności odmładzania składu. W tym kontekście warto jeszcze pamiętać o Wojciechu Mońce (leczącym kontuzję), być może także Igorze Drapińskim czy Miłoszu Matysiku (filarach młodzieżówki).

Skrajny kłopot

Odrębny temat to boczni defensorzy. Trzy z czterech jesiennych spotkań Ligi Narodów Biało-czerwoni rozpoczynali w ustawieniu z dwójką stoperów i duetem skrajnych defensorów. - I świetnie. Dla mnie zawsze gra czwórką z tyłu będzie bardziej przejrzysta, bardziej ułożona - mówił na naszych łamach Antoni Szymanowski, najlepszy w historii naszej piłki prawy obrońca. O ile na jego pozycji niepodważalna jest kandydatura Matty'ego Casha (choć Jan Urban testował tu także kontuzjowanego obecnie Norberta Wojtuszka, doskonale mu znanego jeszcze z Zabrza), o tyle problemem jest obsada lewej flanki. Problemem od lat, albo wręcz dekad. Obecny selekcjoner też szukał. W warszawskim meczu z Bośniakami ustawił tam Jakuba Kiwiora (eksperymentował w ten sposób z Polakiem Mikel Arteta w Londynie), by już w przerwie – i w późniejszych grach – zastąpić go Przemysławem Frankowskim.

- Wszyscy mówili, że Frankowski może grać wszędzie. Ale jak go w Lens ustawiano na lewej stronie i miał centrować lewą nogą, to albo zupełnie mu to nie wychodziło, albo po prostu wycofywał piłkę do partnerów – Joachim Marx miał okazję przez dłuższy czas z bliska przyglądać się „Frankowi” w takiej roli w Ligue 1 i nie jest zwolennikiem takiego rozwiązania. A Jan Urban... chyba ostatecznie także nie. Stąd ponowne powołanie Tymoteusza Puchacza, choć z pewnym zastrzeżeniem. - On daje więcej w ofensywie niż w defensywie – wyjaśniał selekcjoner, opowiadając o powołaniach.

Oskarowa rola?

Tutaj też jednak mocno monitoruje młodzież, wymieniając aż trzy nazwiska. - Największe doświadczenie, włączając w to puchary, ma Michał Gurgul. Kolejni kandydaci to Jakub Krzyżanowski i Oskar Kubiak. Ale nie można wziąć wszystkich – Urban przyznawał, że dyskusja o wyborze była gorąca. Ostatecznie w reprezentacyjnym sztabie postawiono na tego ostatniego, a Jan Urban (który z trybun oglądał 20-latka w ostatnim meczu championsleague'owym Slavii z Arsenalem) tłumaczył ów wybór szeroko. - Oskar występował ostatnio na lewej obronie i radził sobie bardzo dobrze. Jest w takim wieku, że być może nawet w Slavii nie mają jeszcze stuprocentowej pewności, czy jest to jego optymalna pozycja – kończył przecież to spotkanie jako... napastnik, ale moim zdaniem spisuje się na niej naprawdę dobrze. Jest agresywny, potrafi włączać się do akcji ofensywnych i często pokazuje się do gry, podnosi ręce sygnalizując chęć otrzymania piłki. Tak właśnie powinien prezentować się młody zawodnik, który rozpoczyna swoją karierę – komplementował chłopaka, który jeszcze całkiem niedawno grał w ledwie drugoligowym Sokole Kleczew, a teraz ma dużą szansę na reprezentacyjny debiut.

A więc: Potulski na środku w parze z Kiwiorem, Cash na prawej, a Puchacz lub Kubiak na lewej stronie – czy taką linię defensywną - z młodymi gniewnymi w zestawieniu -zobaczymy w sobotni wieczór w Bukareszcie?

Dariusz Leśnikowski

Oskar Kubiak (z prawej) w Lidze Mistrzów grał m.in. przeciwko Noniemu Madueke. W debiucie w kadrze zapewne więc też się nie „spali”.Fot. SOPA Images/SIPA USA/PressFocus