„Dziołcha” brzmi fajnie

1. Właśnie rozpoczyna się ósmy rok pańskiej gry w barwach GieKSy, a tym samym – związków z Górnym Śląskiem. Najwyraźniej dobrze się pan tu czuje.

– Najlepszą odpowiedzią rzeczywiście jest ten okres, który tu już spędziłem. To potwierdzenie, że nie tylko mnie, ale i moim najbliższym dobrze się tu funkcjonuje. Poza tym osobiście dobrze się w GKS-ie zaaklimatyzowałem. Myślę, że współpraca obustronnie jawi się w pozytywnych kolorach. Powiem więcej: po cichu myślimy o tym, czy całej reszty życia nie związać z tą ziemią, z tym regionem (33-letni Jędrych większość życia spędził w Pruszkowie – przyp. red.).

2. Najważniejsze – albo ulubione – miejsce na Śląsku, bez związków ze sportem?

– Myślę, że okolice starej Bukowej, czyli dzielnica Dąb i jej sąsiedztwo. Mieszkamy tutaj już dłuższy czas, bliskość Parku Śląskiego powoduje, że to znakomite miejsce na krótsze i dłuższe spacery z całą rodziną. Natomiast bardzo chętnie odwiedzamy również takie miejsca, w którym spotkaliśmy się na tej konferencji. Górnicze korzenie, górnicza tradycja w GKS-ie są bardzo mocne, odciskają znaczące piętno nawet na dzisiejszym zespole, dzisiejszym katowickim klubie.

3. Rozumiem, że nie jest pan po raz pierwszy w Śląskich Centrum Wolności i Solidarności?

– Owszem. Byliśmy tu już i planujemy tu wrócić w najbliższym czasie. Zresztą wiele śląskich historii nie jest mi obcych; to jeden z powodów, dla których tak dobrze mi się tu funkcjonuje.

4. Jakie jest śląskie słowo, które weszło panu w krew i często go pan używa?

– W szatni siedzę blisko Dawida Kudły i Bartka Jaroszka, którzy na co dzień używają gwary, więc się z nią osłuchałem. Jest kilka fajnych słów, ale nie chciałbym ich tutaj „kaleczyć”. Za to moja trzyletnia córeczka Ada czasami „zapożycza” śląskie słowa. Mamy trochę sympatycznego ubawu, gdy wyrwie jej się na przykład „dziołcha” (śmiech).

Rozmawiał Dariusz Leśnikowski