Do końca walczyłem o Nowaka

Rozmowa z Wojciechem Cyganem, prezesem Rakowa

Wojciech Cygan nie chce w tym momencie dyskutować o przyszłości Łukasza Tomczyka w Rakowie. Fot. Mateusz Sobczak/PressFocus

To najważniejszy mecz Rakowa w tym sezonie?

- Na pewno bardzo ważny. Patrząc na układ tabeli w ekstraklasie, każdy kolejny w lidze też będzie dużo ważył. Mecz z GieKSą oczywiście wywołuje ogromne zainteresowanie, bo zadecyduje o tym, czy pojedziemy 2 maja na PGE Narodowy. Pod tym względem trzeba go traktować wyjątkowo.

Pan się ucieszył, gdy w trakcie losowania okazało się, że zagracie ten mecz w Częstochowie?

- Generalnie tak, bo mimo wszystko jest to jakiś handicap. Mecze przy Nowej Bukowej zazwyczaj toczą się przy pełnych trybunach, świetnej atmosferze, która niesie gospodarzy. Przewaga swoich kibiców w czasie takiego meczu ma znaczenie, a GieKSa będzie pozbawiona tego atutu.

Przed takimi spotkaniami odczuwa się dodatkowy dreszcz emocji, czy po pewnym czasie tak się już do tego nie podchodzi?

- Jeżeli komuś na czymś zależy i stara się, żeby to wyglądało jak najlepiej, to bez względu na to, czy jest cukiernikiem, szewcem, czy pracuje w piłce, zawsze będzie do tego podchodził z emocjami. Zawsze chcemy, aby efekt końcowy był możliwie jak najlepszy, więc tak, te emocje są zawsze.

Da się wskazać faworyta tego spotkania? W ekstraklasie oba kluby mają tyle samo punktów i prawie identyczny bilans bramkowy.

- Nawet nie patrząc na tabelę, to jest mecz dwóch wyrównanych drużyn, które marzą, aby pojechać na Stadion Narodowy. Tutaj nie będzie żadnych wymówek i możliwości rehabilitacji w kolejnym meczu, przegrany po prostu odpadnie. Generalnie w rozgrywkach pucharowych ciężko wskazywać faworyta, nawet gdy drużyny są z różnych lig. Tutaj mogą zaważyć detale.

Przewaga Rakowa to dwie wygrane ligowe 1:0, po trafieniach Brunesa. Wierzy pan, że coś się może zdarzyć po raz trzeci?

- Teoretycznie jest to możliwe. Mam jednak nadzieję, że nie będziemy do ostatnich sekund drżeć o finalne rozstrzygnięcie. Scenariusza ze Świdnika, gdzie straciliśmy bramkę w doliczonym czasie gry, na pewno nie chcielibyśmy powtórzyć.

Spędził pan sporo czasu w GKS-ie. Jakie jest pierwsze wspomnienie z tamtych czasów?

- Ogrom pracy, która była wtedy do wykonania. Nie wszyscy zdają sobie sprawę, jak GKS wyglądał w 2010 roku. Wtedy słyszeliśmy, że współwłaściciele nie potrafią się z sobą dogadać, nad klubem wisiało widmo upadku, kolejne problemy licencyjne, z płynnością finansową etc. Doprowadzenie klubu do miejsca, gdzie jest dzisiaj jest też wynikiem pracy wykonanej w tamtych trudnych momentach. Dzisiaj kibice GieKSy mogą mieć powody do dumy, do tego mają piękny stadion, dobre wyniki, rozwój na wielu płaszczyznach. W jakimś sensie też odczuwam z tego dumę, mając poczucie tamtego nakładu pracy. Gdyby nie ona, pewnie byłoby ciężko o takie perspektywy dla klubu.

GKS wracając do ekstraklasy w niektórych aspektach wzorował się właśnie na Rakowie. Obecnie wy próbujecie podpatrywać dobre wzorce z Katowic?

- Najłatwiej na to pytanie byłoby odpowiedzieć, że patrzymy z zazdrością na stadion i całą infrastrukturę, i w ten sposób zamknąć dyskusję. Tyle że na to nie mamy bezpośredniego wpływu. Ciężko to tak rozbierać na czynniki pierwsze, nie jestem obecnie tak blisko klubu z Katowic, nie posiadam takiej insiderskiej wiedzy, ale na pewno warto zwrócić uwagę na dobrą współpracę z kibicami w ostatnich latach, czego efektem jest fantastyczna atmosfera na stadionie przy Nowej Bukowej. Warto także wskazać na śmiałe i odważne podejście do wielosekcyjności.

Kilku zawodników z obecnej kadry GKS-u grało w Rakowie. Zapytam tylko o jednego: żałuje pan, że Bartosza Nowaka nie ma dziś w Częstochowie?

- Ja to już mówiłem jakiś czas temu. Osobiście bardzo tego żałuję, bo to jest chłopak, który bardzo dobrze pasował do naszej szatni, był powszechnie lubiany, dawał radość kibicom, choć w ostatnim sezonie zdarzały mu się także słabsze mecze. Finalnie nasze drogi się rozeszły, teraz robi z GKS-em kapitalną robotę. Mogę powiedzieć, że do końca walczyłem o zatrzymanie go w Częstochowie. Teraz trzymam za niego kciuki, poza czwartkowym meczem oczywiście.

Po meczu z Widzewem na trenera Łukasza Tomczyka spadła pierwsza dość poważna fala krytyki, nie tylko za wynik, ale przede wszystkim za sposób prowadzenia drużyny i decyzje personalne. Szkoleniowiec może spać spokojnie, czy należy się liczyć ze zmianą po zakończeniu sezonu?

- Nie chciałbym w ogóle wchodzić w taką narrację, bo to jest sytuacja, w której każda odpowiedź może prowadzić do dodatkowych podtekstów czy domysłów. Trener wraz ze sztabem robią wszystko, aby zawodnicy na boisku prezentowali się jak najlepiej. Pewnie w meczach, które za nami, można było osiągnąć więcej, ale w tym momencie najważniejsze jest skupienie na meczu z GKS-em, a potem w niedzielę w Lublinie. Zastanawianie się nad przyszłością trenera teraz nie ma sensu.

Rozmawiał Mariusz Rajek

Bartosz Nowak już w koszulce GKS-u. W Częstochowie wielu wspomina go z sentymentem... Fot. Grzegorz Misiak / Press Focus

Materiał premium

Dalsza część jest dostępna dla subskrybentów

Odblokuj pełne wydanie i korzystaj bez ograniczeń. Czytaj ekskluzywne wywiady, analizy i felietony sportowe. Słuchaj podcastów oraz oglądaj materiały wideo.

Zobacz pakiety i odblokuj wydanie

Dostęp od 12,50 zł • BLIK / karta • Anulujesz online, kiedy chcesz

Masz już dostęp? Zaloguj się