Czerwona furia... obrońców

Jedna z Jordanią, dwie z Argentyną, trzy z Algierią – z meczu na mecz na tych mistrzostwach rosła liczba bramek traconych przez Austriaków. Zresztą po raz ostatni mundialowe spotkanie na zero z tyłu zagrali jeszcze w... Hiszpanii w 1982. W Los Angeles 13-meczowej feralnej passy przerwać nie mieli prawa: walec hiszpański z ogromną siłą miażdżył ich wolę walki. Gdybyż jeszcze byli ciut bardziej skupieni w „szesnastce” gracze La Furia Roja, pewnie – zgodnie z ciągiem arytmetycznym, jaki towarzyszył im w grupie – pewnie straciliby w Los Angeles cztery gole. I to już w pierwszej połowie!

„Szlagiermaszyna” z interwencjami

Wróć; to nie brak koncentracji mistrzów Europy sprawił, że Ralf Rangnick mógł jeszcze w przerwie pocieszać podopiecznych: „Mamy szansę!”. O zachowanie złudzeń przez kolegów zadbał Alexander Schlager. Parę jego interwencji z tej odsłony stanie się pewnie internetowymi viralami: wyglądały niczym bawarskie czy tyrolskie „heimatmelodie”, wyprodukowane – wybaczcie skojarzenie z nazwiskiem golkipera – przez... „szlagiermaszynę”. Lamine Yamal (parokrotnie), Dani Olmo, Alex Baena – coś tam po swojemu mruczeli pod nosem, gdy 30-latek z RB Salzburg wyginał śmiało ciało, łapiąc, parując lub choćby tylko muskając (na poprzeczkę) piłkę uderzaną przez Fuerzas Armadas Españolas, czyli Hiszpańskie Siły Zbrojne.

Odsiecz z tyłów

W końcu snajperzy musieli wezwać na pomoc... obrońców. Najpierw Marc Cucurella w końcu zatrzepotał siatką za plecami golkipera Schlagera, ale arbiter uznał, że jego partner z defensywy, Pau Cubarsi, faulował Austriaka przy niespecjalnie fortunnym piąstkowaniu. No to się nowy obrońca Realu wkurzył na dobre i anulowaną bramkę zastąpił asystą: i to taką, po której Mikel Oyarzabal piłkę do siatki mógł kopnąć dowolną nogą, robiąc sobie jeszcze wcześniej „hydration break”. „Szlagiermaszyna” kaputt!

Sztuka główkowania

Gracze z Półwyspu Iberyjskiego szybko wyciągnęli wnioski z takiego rozwoju wypadków i po przerwie też zaczęli w austriackie okopy pchać własnych obrońców. I znów przyniosło to skutek; tym razem w odpowiednim miejscu o odpowiedniej porze znalazł się Pedro Porro, petardą z czoła zdobywając drugiego gola. Podawał Alex Baena, co tylko potwierdza zasadę, że główkować – równie skutecznie jak Porro – umie też selekcjoner Luis de la Fuente. To właśnie tej dwójki brakowało na boisku w nieszczęsnej inauguracji, czyli bezbramkowym remisie z Wyspami Zielonego Przylądka.

Cichcem po koronę?

Futbolowi księgowi w tym momencie zaczęli już tylko zastanawiać się, czy Austriaccy oddadzą celny strzał. Nie oddali, więc w tej rubryczce zanotowano im „zero”. Inni księgowi odliczali zaś celne strzały Hiszpanów, ściskając kciuki za dwucyfrówkę. I była: dziesiąty strzał w światło bramki oddał Oyarzabal. I wpadło, dzięki czemu cichaczem napastnik Realu Sociedad dołączył do wyścigu o snajperską koronę mundialu (cztery gole). A podawał oczywiście... obrońca: drugą asystę zaliczył podrażniony Cucurella!

Dariusz Leśnikowski

OCENA MECZU⭐ ⭐ ⭐

◼ Hiszpania – Austria 3:0 (1:0)

1:0 – Oyarzabal, 36 min, 2:0 – Porro, 66 min (głową), 3:0 – Oyarzabal, 89 min

HISZPANIA: Simon – Porro, Cubarsi, Laporte (90+3. Pubill), Cucurella – Rodri – Olmo (71. Merino), Pedri (90+3. Ruiz) – Yamal (85. Gavi), Oyarzabal, Baena (71. Torres). Trener Luis DE LA FUENTE.

AUSTRIA: A. Schlager – Posch (85. Prass), Danso, Alaba, Laimer – Seiwald (46. Chukwuemeka), X. Schlager (46. Grillitsch)– Schmid (60. Kalajdžić), Wanner, Sabitzer – Gregoritsch (60. Arnautović). Trener Ralf RANGNICK.

Sędziował Glenn Nyberg (Szwecja). Widzów 70 492. Żółta kartka: Posch.

Piłkarz meczu – Marc CUCURELLA.