Czas podsumowań i nie tylko

Koniec roku to jak zawsze czas podsumowań tego, co wydarzyło się w dwunastu mijających miesiącach i - jak zawsze - działo się sporo. A będzie się działo jeszcze więcej, bo futbolowy kalendarz jest przeładowany do granic możliwości. Dość powiedzieć, że piłkarze Legii i Jagiellonii w drugiej połowie roku rozegrali aż 32 spotkania, to dużo więcej niż przykładowo zwycięzca Ligi Konferencji, Chelsea, która do 26 grudnia wystąpiła 28 razy we wszystkich rozgrywkach. Porównywać budżetu londyńskiego klubu i jego kadry z polskimi klubami nawet nie ma co, bo to więcej niż przepaść. Mimo tego nasze dwa eksportowe zespoły jesienią 2024 pokazały się z dobrej strony i w klubowym rankingu UEFA mamy za ten sezon już 8625 punktów. To więcej niż nawet holenderska Eredivisie za ten sam czas (8000), nie mówiąc już o ligach które gonimy, jak choćby Turcja, Austria czy Grecja. W europejskim rankingu awansowaliśmy na 17. miejsce, przeskakując właśnie Izrael. Przypomnę, że jeszcze niedawno byliśmy pod koniec trzeciej dziesiątki.

Klubowo idziemy do góry, ale reprezentacyjnie w dół. Zespół narodowy Michała Probierza stoczył się już na 35. miejsce w światowym rankingu, a przecież prawie dokładnie 7 lat temu, w grudniu 2017 r., byliśmy w pierwszym koszyku, czyli w ósemce najlepszych drużyn świata, podczas losowania finałów MŚ. To już jednak odległa przeszłość.

Na naszym podwórku kończymy dzisiaj z ligowymi podsumowaniami pierwszej części rozgrywek. Podsumowujemy dwa najsłabsze zespoły po 18 kolejkach, czyli Lechię i Śląsk. „Biało-zieloni” to beniaminek, a że punktów mają trochę więcej niż wrocławianie, więc jakieś nadzieje w Gdańsku są. Co do wicemistrza Polski, to można napisać że zmierza drogą… Lechii. Ta też przecież w sezonie 2021/22, za czasów Tomasza Kaczmarka, zajęła na koniec rozgrywek 4. miejsce, grała w europejskich pucharach, żeby zaraz z hukiem się obsunąć. Nie życzymy nikomu źle, ale nawet nowemu szkoleniowcowi ze Słowenii ciężko będzie wszystko odbudować.

Podsumowujemy też pierwszą część sezonu w wykonaniu młodzieżowców. Tutaj już trzy kluby po 18 kolejkach wypełniły limit 3000 minut. Dwa z nich słyną z najlepszych młodzieżowych akademii w Polsce, to Lech i lubińskie Zagłębie. Z młodzieżą dobrze pracują też w Kielcach. Dlaczego w takim razie w tym zestawieniu tak nisko i to drugi raz z rzędu jest Górnik z Zabrza? Przecież górnicza akademia na Górnym Śląsku też uchodzi za najlepszą, ściągając zawodników z innych klubów na potęgę. Do tego pierwszym trenerem zespołu jest Jan Urban, który w swoim CV ma także mistrzostwo juniorów Hiszpanii ze „swoją” Osasuną Pampeluna przed laty i któremu trudno zarzucić, że nie daje szansy młodym. Tylko czy ci młodzi są na tyle dobrzy, żeby szeroką ławą wchodzić do ligowego zespołu? Duży znak zapytania. W Zabrzu nie ma pieniędzy na wiele rzeczy, a tym bardziej na trenerów grup młodzieżowych. To niekorzystnie odbija się na szkoleniu.

Co do podsumowań, to kończy się nasz plebiscyt na Piłkarza Roku „Sportu”, który odbywa się od 1966 r. To już ostatnie dni głosowania. Zachęcamy do oddania głosów dla najlepszych. Jak widać po wynikach, walka o miejsce w pierwszej dziesiątce jest zażarta. Tutaj wszystko w rękach naszych Czytelników!