Czas na błędy

Rozmowa z Eugeniuszem Cebratem, byłym reprezentantem Polski, dwukrotnym mistrzem Polski z Górnikiem

Starcie pod polską bramką. Główkuje Wiktor Nowak. PAP/Leszek Szymański

Jest pan po meczu z Rumunią rozczarowany?

- I tak, i nie. Jasiu Urban wprowadza do drużyny konsekwentnie młodych zawodników. Nowe twarze trzeba wprowadzać, bez tego niczego nie będzie. Widać, że mają potencjał, że bardzo chcą. To mi się podoba. Wynik oczywiście rozczarowuje, ale coś za coś. Nie da się przecież od razu zrobić dobrej drużyny. 

Co się panu w tym meczu szczególnie nie podobało?

- Błędy, zwłaszcza w obronie, które często wynikały z ustawienia. Przy bramce na 0:2 zawodnik rywali miał swobodę.

Nasz bramkarz tak straconym golom nie mógł zapobiec. Zgodzi się pan z tą opinią?

- Trudno mieć pretensje, kiedy pierwszego gola puszcza się po rykoszecie, a drugiego w sytuacji sam na sam. Drągowski jeden trudny strzał obronił: rywal miał czas, bo nie był pokryty, ale nasz bramkarz spisał się w tej sytuacji dobrze. Niemniej jest coś, co w kontekście bramki mnie niepokoi. Mamy kilku nowych bramkarzy, ale ciągle nie wiadomo, który tak naprawdę jest tym pierwszym. Brakuje na razie pewniaka, który będzie bronił w trakcie eliminacji do Euro. Trzeba go szybko znaleźć i konsekwentnie na niego stawiać. 

Brak Piotra Zielińskiego był widoczny?

- W sumie... trudno powiedzieć. W formie klubowej potrafi być świetny, ale przecież było też mnóstwo meczów w reprezentacji, gdy grał i nic z tego nie wynikało. Dwa kółeczka, jeden przerzut...

Jak debiutanci?

- Warto na nich stawiać! Kacper Potulski bardzo mi się podoba, uważam, że to przyszłość naszej defensywy. Na tyle, że nie miałbym wcale problemu z rozdzieleniem klubowego duetu z FC Porto! Pewnie gdy trener nie wystawi jednego lub drugiego, wszyscy na niego skoczą, ale... nie należy się tym sugerować. Debiutantów trzeba wprowadzać i sprawdzać właśnie w takich  spotkaniach, no bo kiedy? Właściwie nie ma już meczów towarzyskich, a ciągle tracimy bramki po głupich błędach defensywy.  

To pytanie musi paść: czy Jan Urban powinien odejść?

- Nie! Nie dlatego, że to mój kolega z dawnej drużyny, że przyjaciel. Po prostu: jeśli chcemy zmian, każdy selekcjoner, także Janek, musi mieć czas, żeby je przeprowadzić. On przecież próbuje tę drużynę zbudować na nowo. Skład nie był zły, zawodnicy pokazali, że warto na nich stawać. Widać, że chcą i widać, że walczą. Żeby jeszcze wyeliminować błędy. Jasne, że wszystkich się nie da, ale przynajmniej część.. 

A Robert Lewandowski?

  - Co z nim będzie dalej, powinno zależeć od selekcjonera: czy będzie chciał mu zrobić piękne pożegnanie, czy może pracować z nim dłużej. W Rumunii Lewandowski mnie pozytywnie zaskoczył. bo... biegał, ruszał się, starał. Nie było już tak, że tylko stał i machał rękami...

Selekcjonerem Rumunii jest człowiek, którego ponad cztery dekady temu potrafił pan powstrzymać. W 1985 roku w Sibiu reprezentacja Polski zremisowała z Rumunią 0:0, pan stał w bramce. Łatwo nie było: gospodarze pod wodzą Gheorghe Hagiego przeważali, oddali siedem celnych strzałów, jednak żadnego pan nie przepuścił. Wtedy Rumunia była mocna, w ataku Lacatus i Piturca, którzy rok później ze Steauą wygrają Puchar Mistrzów. Jakie wspomnienia z tamtego meczu? 

- Działo się... (śmiech) W pierwszej połowie byliśmy gnieceni niemiłosiernie. Rywal gonił nas strasznie, atak był non stop, róg za rogiem. Na połowę przeciwnika przedostaliśmy się po moim wykopie, sprawozdawca skomentował to "i znowu niecelny wykop Eugeniusza Cebrata" (śmiech). Dobrze współpracowało mi się z obrońcami: Romkiem Wójcickim i Władkiem Żmudą; doskonale wiedzieli co mają robić. "Przy rogach twój jest środek, my obstawiamy słupki" - mówili. W ataku grali wtedy Pałasz i Dziekanowski, w drugiej połowie wskoczył Smolarek, Jasiu Urban też grał. Końcówka znów była ciężka, rywale gnietli ...  Rumuni byli wtedy mocni i zgrani. Gdy schodziliśmy z boiska po meczu, odbieraliśmy tamten remis jako duże osiągnięcie. 

Rozmawiał Paweł Czado

Eugeniusz Cebrat

◾ ur. 25 lutego 1955 w Mysłowicach-Wesołej

◾ kluby: Górnik Wesoła (do 1971), GKS Tychy (1971-77), Śląsk Wrocław (1978-79), GKS Tychy (1983-85), Górnik Zabrze (1983-85), FC Gutersloh (1986-88), Stal Stalowa Wola (1988-92), Polonia Hamburg (1992-93), MZKS Alwernia (1993-94), Carbo Gliwice (1995-96)

◾ sukcesy: mistrzostwo Polski z Górnikiem (1985, 1986), 6 meczów w reprezentacji Polski (1985)

                                                                  Eugeniusz Cebrat. Fot. Paweł Czado

Materiał premium

Dalsza część jest dostępna dla subskrybentów

Odblokuj pełne wydanie i korzystaj bez ograniczeń. Czytaj ekskluzywne wywiady, analizy i felietony sportowe. Słuchaj podcastów oraz oglądaj materiały wideo.

Zobacz pakiety i odblokuj wydanie

Dostęp od 12,50 zł • BLIK / karta • Anulujesz online, kiedy chcesz

Masz już dostęp? Zaloguj się