CURACAO

Data założenia 1921
Przyjęcie do FIFA (CONCACAF) 1932 (1961)
Adres Bonamweg 49, Willemstad
Barwy niebiesko-białe
Udział w finałach MŚ debiutant
Największe sukcesy: 3. miejsce w Złotym Pucharze CONCACAF (1963, 1969), mistrz Karaibów (2017)
Pozycja w rankingu FIFA 82.

 ◼ Brzmi znajomo...

Sprawa podmiotowości Curacao jest dosyć skomplikowana, z racji tego że jest to kraj autonomiczny Holandii. W piłkę zaczął grać w 1921 roku jako reprezentacja Terytorium Curacao, w praktyce kolonia. W 1954 roku przekształciła się jednak w drużynę Antyli Holenderskich (istniejących od XIX wieku), która w piłkę grała do 2010 roku. Wtedy nastąpił rozkład tego holenderskiego terytorium zależnego, a dwie z pięciu wysp wchodzących w jego skład – Curacao i Sint Maarten – uzyskały status krajów stowarzyszonych w ramach Królestwa Niderlandów (tak jak Aruba, która „wypisała się” z Antyli już wcześniej). Pozostałe trzy wyspy to teraz gminy zamorskie Holandii. Z mapy piłkarskiego świata zniknęły więc Antyle i pojawiło się ponownie Curacao, w 2011 roku trafiając na listę członków FIFA jako kontynuator i następca Antyli Holenderskich. Dwa wielkie sukcesy, jakimi były trzecie miejsca w Złotym Pucharze CONCACAF (mistrzostwa Ameryki Północnej) w 1963 i 1969, Curacao osiągnęło właśnie jako Antyle. W 2017 roku wygrało z kolei Puchar Karaibów, już jako Niebieska Fala.

◼ Nie słuchają reggae

Piłkarze Curacao nie byli rzecz jasna faworytami do awansu na mundial, ale nie byli też tak słabi, jakby się poniektórym mogło wydawać. Przed drugą rundą eliminacyjną byli losowani jako najmocniejsza w teorii ekipa drugiego koszyka. Wyżej w rankingu było tylko sześć drużyn (i trzech gospodarzy MŚ, ale oni oczywiście w kwalifikacjach nie grali). Curacao wygrało grupę z Haiti, Saint Lucią, Arubą (derby!) i Barbadosem, osiągając komplet czterech zwycięstw i bilans goli 15:2. W trzeciej, decydującej rundzie, w grupie B stoczyło zacięty bój z Jamajką – nie przegrało żadnego spotkania, wyprzedziło Reggae Boyz i wywalczyło historyczny awans!