Cel zrealizowany

12. MOTOR LUBLIN

Ekipa z Lublina z pewnością nie była tylko kwiatuszkiem do ekstraklasowego kożucha, sympatyczną drużyną walczącą o utrzymanie. Rozegrała w ostatnim sezonie wiele dobrych spotkań i z pewnością w chlubny sposób przechodzi do annałów futbolowych Lubelszczyzny. Utrzymanie w elicie klub zapewnił sobie w połowie maja, dość późno, ale przecież tabela była tak spłaszczona, że doprawdy niewiele drużyn uczyniło to znacznie szybciej. Trener Mateusz Stolarski stworzył stabilną i odpowiedzialną drużynę (wiosną uzupełnił ją tylko jeden zawodnik), którą stać było jednocześnie także na odrobinę szaleństwa. 

Z czego i dzięki komu zapamiętamy Motor z sezonu 2025/26? Mnie utkwiły w pamięci choćby jego trzy nieczęsto spotykane w lidze, otwarte spotkania: dwa remisy zakończone niecodziennym rezultatem 3:3 – z Lechią na początku i z Cracovią na końcu, po którym Motor zapewnił sobie utrzymanie, a także spektakularne, wysokie zwycięstwo 4:0 z Wisłą Płock, która niewiele wcześniej marzyła jeszcze o pucharach. 

Postaci? Przed poprzednim sezonem kontraktu nie przedłużył najlepszy strzelec Samuel Mraz, który przeszedł do szwajcarskiego Servette. To sprawiło, że zrobiło się miejsce dla kogoś innego. Z belgijskiego Kortrijk przyszedł Karol Czubak i... był to strzał w dziesiątkę. Napastnik z miejsca stał się gwiazdą zespołu, walił na bramkę, ile wlezie, jego strzały głową stały się postrachem bramkarzy – na tyle, że do reprezentacji już po sezonie powołał go Jan Urban. Piłkarz Motoru został też ogłoszony najlepszym napastnikiem ligi podczas niedawnej gali Ekstraklasy. W naszej klasyfikacji Złote Buty więcej punktów uzbierał jednak pomocnik Bartosz Wolski, bez którego trudno wyobrazić sobie lubelską drużynę.

Mnie osobiście bardzo z kolei imponował skrzydłowy Mbaye N'Diaye. On będzie bohaterem Motoru już zawsze... Za sprawą gola Senegalczyka klub awansował do ekstraklasy po trafieniu w 97 minucie barażu z Arką Gdynia w 2024. Dzięki temu Motor wrócił na najwyższy szczebel rozgrywek po 32 latach, ale nie tylko o zasługi tu przecież chodzi. W minionym sezonie skrzydłowy zaprezentował się wręcz znakomicie, potwierdzając talent i markę. Już w pierwszej kolejce zdobył zwycięskiego gola z... Arką, potem zapewnił też sukces w starciu z Górnikiem. Na początku października doznał poważnego urazu kostki, który wykluczył go z dziewięciu meczów, jednak rundę wiosenną miał już piorunującą – zależało od niego mnóstwo, zdobył sześć z ośmiu bramek. Zadeklarował chęć odejścia do silniejszej ligi europejskiej. Zimą interesowało się nim francuskie Troyes. Choć klub wykorzystał klauzulę i przedłużył z nim kontrakt do 2028 roku, nie wiadomo, czy uda się go zatrzymać. Prezes i trener zapowiedzieli, że nie będą blokowali mu możliwości rozwoju. Jego odejście byłoby stratą dla całej polskiej ligi, ale tak przecież działa ten biznes – gdy sezon przyzwoity, to i odejścia są... Na razie wiadomo, że do Legii przenosi się bramkarz Ivan Brkić, który zanotował niezłe występy i stał się silnym punktem lubelskiego zespołu. 

Nie wydaje się, żeby Motorowi w przyszłym sezonie mogła stać się krzywda. Czuwa nad tym dobry duch zespołu – trener Stolarski, zdolny facet i skromny człowiek. 

STRZELCY (46)

samobójcze - Pereira (Lech) i Rodin (Lechia)

ZŁOTE BUTY (27 piłkarzy)