Być wygranym

Już nawet nie pamiętam, kto to dokładnie powiedział... Chyba były reprezentant Polski Robert Warzycha, chociaż ręki uciąć bym sobie za to nie dał. To było zresztą lata temu, jeszcze na starym stadionie Górnika. Nieistotne. Może zresztą - i pewnie tak było - powielone zostały słowa Tima Grovera, znakomitego amerykańskiego trenera, który pracował z największymi w światowym sporcie - jak Michael Jordan czy Kobe Bryant. Autora kilku znakomitych książek traktujących o podejściu do sportu, o tym, że nie liczą się intencje, chęci, zapał, wdrapywanie się na szczyt, ale sam cel, a tym jest zawsze tylko jedno - zwycięstwo. Uważał, że na koniec liczy się tylko to, co zdobyłeś.

Przed nami mecz sezonu, czyli finał Pucharu Polski. To nie jest jakieś tam sobie spotkanie, ale gra o naprawdę coś, bo z jednej strony wysoka, pięciomilionowa premia za puchar, splendor, pewna gra w europejskich pucharach, no a dla wielu spełnienia futbolowego marzenia. Zaryzykuję - dla prawdziwego sportowca coś ważniejszego niż kasa.

Dwa przykłady z zabrzańskiego podwórka. W zespole Górnika nie brakuje ludzi, którzy jeżeli chodzi o sukcesy, o krajowe puchary, to zdobywali ich całkiem sporo. Pisaliśmy o tym w naszej aplikacji we wtorkowym numerze. Trener Michal Gasparik w ostatnim czasie to zdobywa puchar za pucharem, Lukas Podolski gdzie grał, to trofeum, Lukas Sadilek za południową granicą wygrywał w dwóch różnych klubach.

Zdecydowana większość graczy, i tak też jest w częstochowskiej ekipie, to wielu trofeów nie ma. Rzeczone przykłady z Zabrza? Za Rafałem Janickim niezwykła ligowa kariera. Do dzisiaj przez 16 lat gry na ekstraklasowych stadionach uzbierał już 407 meczów w elicie. Niewielu tego w historii dokonało. Nic jeszcze jednak nie wygrał. Paweł Olkowski? W lutym skończył 36 lat. Ma kilkanaście występów w reprezentacji, grał w Niemczech, Anglii, Turcji, ale też jeszcze niczego nie zdobył. Teraz, być może u progu kariery, choć kończyć nie powinien czym przekonuje na boiskach w ostatnich miesiącach, ma szansę na coś szczególnego, na Puchar Polski!

Tyle, że rywale z Częstochowy podejdą do sobotniego meczu również mocno zmotywowani, ale czy aż tak jak Górnicy, którym chyba zależy jeszcze mocniej? Przecież ostatni puchar w Zabrzu to 1972 rok, ostatni jakikolwiek tytuł, to mistrzostwo w 1988, ostatnie miejsce na podium ekstraklasy 1994… To lata, lata wstecz. Głód sukcesu w Zabrzu jest ogromny, śmiem twierdzić, że dużo większy niż pod Jasną Górą.

Wygrać jednak cokolwiek jest trudno. Pokazał to niedawny Puchar Króla w Hiszpanii, gdzie faworyzowane Atletico Madryt uległo mniej docenianemu Realowi Sociedad. Ostatni Copa del Rey dla Los Colchoneros to 2010 rok. Mistrzostwo w trudnej lidze udało się wygrać pięć lat temu. Niełatwo o jakikolwiek sukces we współczesnym futbolu, gdzie konkurencja jest ogromna, a kandydatów do tytułów zawsze wielu.

Zacząłem od jednej ze złotej myśli Tima Grovera i może na niej przed finałem Pucharu Polski skończę, dedykując ją piłkarzom Górnika i Rakowa przed starciem na PGE Narodowym. „Są cztery komponenty wygranej, które decydują o tym, jak poradzisz sobie ze swoimi lękami i wątpliwościami oraz zrobisz ten decydujący krok, albo czy w ogóle ci się uda. To talent, inteligencja, rywalizacja i  odporność”.