Barca wycięta „Kosą”

Lata lecą, a ten mecz wciąż rozbudza emocje (nie tylko) polskich kibiców! Jego bohater pięknie o nim opowiada.

„As” poświęcił temu meczowi pięć stron, otwierając relację dużym zdjęciem Romana Koseckiego ścigającego się z Ronaldem Koemanem!

   Z LAMUSA   

Październik 1993, Madryt, Estadio Vicente Calderon gości wielką Barcelonę. Johan Cruyff na jej trenerskiej ławce, obok niego Christo Stoiczkow (przesiedział na niej cały mecz). A na boisku Michael Laudrup, Ronald Koeman, Pep Guardiola, Jose Mari Bakero, w bramce Andoni Zubizarreta.

Samba z hat-trickiem

No i Romario, który hat-trickiem w ciągu 20 minut pierwszej połowy załatwił – jak się wydawało – sprawę wygranej gości. - Niesamowite to było. Niemal każde jego dotknięcie piłki oznaczało gola dla Barcy! A my przecież wcale nie graliśmy źle w tym okresie, mieliśmy swoje okazje. Rodził się wtedy w Atletico skład, który za chwilę – w sezonie 1995/96 – miał sięgnąć po dublet, a to spotkanie było zapowiedzią sukcesów – opowiadał nam Roman Kosecki.

Tamtego wieczoru zakładał koszulkę Los Colchoneros i z niepokojem schodził do szatni. Wszak ekscentryczny właściciel klubu znany był z zapalczywości. - W ciągu dwóch lat wymienił chyba 12 trenerów! - dodawał „Kosa”, a wybuchy złości Gila (ale też entuzjazmu w przypadku zwycięstw) obrosły legendą.

Jesus natchnął nadzieją

Tego dnia jednak w przerwie zadziwiająco cicho było w szatni Atletico. - Kiedy prezes Jesus Gil wszedł do szatni, byliśmy pewni, że – jak zawsze - będzie się darł, krzyczał i nam wymyślał. A on był bardzo spokojny. „Dacie radę” – powiedział krótko. Kopary nam opadły...

Niezwyczajne zachowanie prezesa wpłynęło na zawodników gospodarzy równie niezwyczajnie. - Bardzo nas tym swoim spokojem podbudował. Wyszliśmy na drugą połowę, złapaliśmy rywali na krótkie krycie, przyostrzyliśmy i zaczęło nam iść – wspominał ówczesny reprezentant Biało-czerwonych. - Bardzo szybko (47 min – przyp. red.) strzeliłem pierwszą bramkę, przejmując piłkę źle podawaną przez Ferrera do Koemana i wygrywając „jeden na jeden” z Zubizarretą.

Guardiola wezwany do bazy

To był pierwszy gol Polaka zdobyty na macierzystym obiekcie Los Colchoneros. I był sygnałem do rozpoczęcia odrabiania strat. - Wpadliśmy we właściwy rytm. Przytłamsiliśmy Barcę, nie mogła odnaleźć swojego grania z pierwszej połowy – opowiadał „Kosa”. W 55 min było już tylko 2:3. - Pedro kapitalnie przymierzył z wolnego! - mówił Kosecki, a my dodajemy, że ów stały fragment gry podyktowany został za faul Koemana na Polaku. Chwilę potem Johann Cruyff ściągnął z murawy Josepa Guardiolę i wpuścił w jego miejsce Juana Carlosa, pozyskanego przez Barcę z Atletico. Ale tenże nie był w stanie powstrzymać huraganu swych niegdysiejszych kolegów.

Potoki łez po remontadzie

- Już wtedy czuliśmy, że będzie dobrze. Miałem parę okazji, wreszcie strzeliłem na 3:3! - relacjonował „Kosa”. Stało się to w 73 minucie, po kolejnym feralnym zagraniu Ferrera. No i w końcu przyszła ta (przed)ostatnia minuta. - Wyszedłem z kontrą, Jose Luis Caminero fajnie się do niej podłączył lewą stroną. Zagrałem mu, trafił na 4:3! - jeszcze wiele lat po tamtym spotkaniu Roman Kosecki emocjonował się wspomnieniami tak, jakby wciąż znajdował się na Vincente Calderon!

A emocje na stadionie faktycznie były ogromne. - Widzów ogarnęła niesamowita euforia, bo przecież taka „remontada” nie zdarza się często. Prezes się popłakał, wielu fanów także. We wcześniejszych sezonach Barcelona regularnie lała Atletico, strzelając mu czasami pięć-sześć bramek – mówił legendarny napastnik. Rzeczywiście; ekipa z Madrytu nie wygrała żadnego z jedenastu (!) poprzednich meczów z Blaugraną, a dwie lutowe konfrontacje w tamtym roku w Pucharze Króla zakończyły się porażkami 0:5 i 0:6!

Pochwały od Cruyffa

„Kosa” raz jeszcze: - Ogólnie leżała mi ta Barcelona jeszcze od czasów Legii. Pamiętam, że po meczu w Pucharze Zdobywców Pucharów na Camp Nou (wrzesień 1989 – przyp. red.) sam Cruyff poklepał mnie po plecach, powiedział kilka miłych słów. Zremisowaliśmy wtedy 1:1, a mnie nie uznano gola na 2:0 z powodu spalonego. W rewanżu przegraliśmy 0:1, ale gdyby nie ten ofsajd – którego moim zdaniem nie było – dowieźlibyśmy w pierwszym meczu wyjazdową wygraną do końca i wyrzucilibyśmy rywali z pucharów. Potem strzeliłem Blaugranie gola również jako piłkarz Osasuny... Ale bezwzględnie ten mecz w barwach Atletico jest numerem jeden! - kończył bajeczną opowieść późniejszy wiceprezes PZPN. Do dziś zapraszany bywa niejednokrotnie na mecze Atletico, i zawsze czeka nań miejsce w VIP-owskiej loży Metropolitano, czyli nowego obiektu klubowego, oddanego do użytku w 2017 roku. 

Dariusz Leśnikowski

Materiał premium

Dalsza część jest dostępna dla subskrybentów

Odblokuj pełne wydanie i korzystaj bez ograniczeń. Czytaj ekskluzywne wywiady, analizy i felietony sportowe. Słuchaj podcastów oraz oglądaj materiały wideo.

Zobacz pakiety i odblokuj wydanie

Dostęp od 12,50 zł • BLIK / karta • Anulujesz online, kiedy chcesz

Masz już dostęp? Zaloguj się