A jednak koniec świata

LIGA MISTRZÓW

Po środowym remisie na własne życzenie Industrii w kieleckiej Hali Legionów z węgierskim OTP Bank-PICK Szeged, zamykającej wicemistrzom Polski drogę do ćwierćfinału, emocje w Płocku - i tak sięgające szczytów - podniosło się do „sfer niebieskich”, tym bardziej że Scyzoryki nie odrobiły trzybramkowej straty z Segedynu, a Nafciarze pierwszy mecz w Lizbonie przegrali czterema trafieniami (29:33). Zatem, by awansować do kolejnej fazy, należało pokonać mistrzów Portugalii pięcioma bramkami. Co prawda cztery gole straty w piłce ręcznej to nie koniec świata - „wiemy, że będzie ciężko, ale damy radę” – przekonywał trener Xavier Sabate, jednak wyzwanie przed mistrzami Polski miało znamiona tego z najwyższej półki.

Sinusoidalne 30 minut

Nerwy dawały się we znaki Wiślakom od początku spotkania. Nie radząc sobie z defensywą gości, pierwszą bramkę zdobyli dopiero na początku 7 minuty, a z 7 metrów pomylił się Melvyn Richardson. Niestety, przez 15 minut nici wychodziły z odrabiania strat – Nafciarze byli w tym momencie na 8-bramkowym minusie!. Gorsze, że ich gra była słaba, wracały koszmary rzutów karnych – pomylili się kolejno Michał Daszek i Siergiej Kosorotow. Trzeba więc było już „na zapalenie płuc” gonić wynik, co przy pomocy popełniających coraz więcej błędów rywali zaczęło błyskawicznie przynosić wynikowe efekty – w 26 minucie odnotowaliśmy pierwszy remis, wreszcie po trafieniu Kosorotowa gospodarze po raz pierwszy wyszli na prowadzenie, a nawet dwubramkowe. Za moment Torbjorn Bergerud fenomenalnie obronił rzut karny i dobitkę, a Niebiesko-biało-niebiescy po szóstym trafieniu z rzędu mieli trzy gole zapasu. Ostatecznie po sinusoidalnej pierwszej połowie odrobione zostały dwa trafienia z lizbońskiego deficytu. A pomyśleć, że Płocczanie mogli być już w niebie, gdyby wykorzystali trzy „siódemki”...

Ali nie do ruszenia

Liczyliśmy jednak, że w drugiej połowie od razu pójdą za ciosem. Optymistyczny sygnał dał Richardson, przełamując „siódemkowy” impas, a goście podwyższyli obronę, co w 38 minucie stopiło minimalną przewagę polskiej drużyny do zera. Trener Sabate natychmiast poprosił o minutową przerwę. Jego podopiecznym zostało 20 minut na doprowadzenie chociażby do serii rzutów karnych (przy zwycięstwie czterema bramkami). W 45 minucie wykluczony został Christian Moga, a Richardson wykorzystał rzut karny i znów było plus 2. Rywalizacja wchodziła w decydującą fazę, lecz przyjezdni trzymali wciąż w bezpiecznej odległości przeciwników. W ich szeregach kapitalne spotkanie rozgrywali bracia Costa, a przede wszystkim broniący na 32-procentowej skuteczności (13/40) gigantyczny Egipcjanin, Mohamed Ali. Czas uciekał w geometrycznym postępie, z każdą minutą ulatniały się marzenia o ósemce najlepszych europejskich klubów. Potrzebny był cud, ale ten Orlen Arenie się nie zdarzył. Wisła trzeci sezon z rzędu z Ligi Mistrzów odpadła na tym etapie 1/8 finału.

Zbigniew Cieńciała

PŁOCK: Bergerud, Alilović – Daszek, Janc 3, Serdio 1, Susznja, Samoiła, Richardson 4/3, Zarabec 1, Fazekas 4, Krajewski 3, Dawydzik 2, Mihić, Ilić 3, Szita, Kosorotow 7. Kary: 8 min. Trener Xavier SABATE.

LIZBONA: Ali, Kristensen - Silva 2, Berlin, Alvarez, F. Costa 8/3, Suarez, Gurri 1, Martinez, Salvador 5, Porkelsson 1, Gassama 2, Branquinho, Moga (CZK, 49 min - gradacja kar), M. Costa 7, Romero 1. Kary: 8 min. Trener Ricardo COSTA.

Sędziowali: Ivan Pavicević i Milos Raznatović (Czarogóra). Widzów 5467.

Przebieg meczu: 0:3 (6), 1:3 (7), 4:8 (13), 6:9 (17), 13:10 (30), 13:11 (30), 14:11 (32), 15:16 (39), 17:16 (41), 20:18 (46), 20:20 (50), 22:22 (52), 23:23 (53), 25:23 (55), 26:24 (57), 27:25 (58), 27:27 (60), 28:27 (60); w pierwszym meczu 29:33, awans - Sporting, który w 1/4 finału zagra z Aalborgiem.